لکه باکتریایی

بیماری لکه باکتریایی

بیماری لکه باکتریایی یکی از شایعترین بیماری های باکتریایی است که خسارت سنگینی به واحدهای پرورش قارچ وارد می سازد . میزبان های این باکتری عمدتا قارچ های آگاریکوس و پلورتوس هستند . 

این بیماری بیشتر در فصل پاییز شیوع پیدا می کند . علائم این بیماری با ظهور قارچ خوراکی روی خاک پوششی مشخص می شوند . بیشترین عامل انتقال این بیماری ، خاک پوششی غیر پاستوریزه می باشد .

عامل این بیماری نوعی باکتری به نام Pseudomonastolassi  می باشد .

این بیماری در اثر رعایت نکردن اصول بهداشتی ، ضد عفونی نکردن تجهیزات برداشت قارچ خوراکی ، آبیاری نامناسب و حشرات و کنه ها در واحدهای پرورش قارچ خوراکی ایجاد ی شود .شدت شیوع این بیماری بستگی به تعداد باکتری های موجود در خاک پوششی و کمپوست دارد و هرچه رطوبت از میزان مناسب آن بالاتر باشد خسارت شدیدتر خواهد بود.

دمای بالاتر از 20 درجه سانتی گراد در مرحله زایشی باعث گگسترش این بیماری خواهد شد. در صورت آبیاری با فشار زیاد و خشک نشدن کلاهک قارچ خوراکی در فاصله زمانی 2 لی 3 ساعت احتمال بروز این بیماری بسیار بالاست.

علائم :

این بیماری ابتدا به صورت لکه هایی به رنگ زرد کمرنگ و بعد قهوه ای شکلاتی خمیری ، روی کلاهک ظاهر می شود . این لکه ها فرورفته و لزج علاوه بر کلاهک روی ساقه هم دیده می شود . در صورتیکه شرایط محیطی بویژه رطوبت و حرارت مناسب باشد به سرعت گسترش یافته و تمام کلاهک را در بر می گیرد.این لکه ها سطحی بوده و به عمق بافت کلاهک نفوذ نمی کنند. در صورت شدت آلودگی ، این بیماری در انبار و حتی حین حمل و نقل نیز منجر به لهیدگی کلاهک می شود. این بیماری در شرایط نگهداری قارچ در یخچال گسترش نمی یابد.

روش پیشگیری :

با توجه به شرایط ایجاد این بیماری در واحدهای پرورش قارچ خوراکی ، مهمترین راه های پیشگیری از بیماری در واحدهای پرورش قارچ خوراکی ، استفاده از خاک پوششی پاستوریزه ، جلوگیری از ورود حشرات و کنترل منظم شرایط محیطی می باشد .

بیماری بلاچ تند یا لکه باکتریایی تیره :

این بیماری در فصل تابستان و در سالن های پرورش قارچ خوراکی که رطوبت آنها بیش از 90% است شایع می شود

علائم :

در این بیماری لکه ها ابتدا زرد کمرنگ است که به تدریج به قرمز تیره یا قهوه ای تبدیل می شوند .

معمولا لکه ها در کناره های کلاهک آلوده صورت می گیرد . رنگ لکه های این بیماری به آسانی از قهوه ای شکلاتی که مشخصه بیماری است قابل تشخیص می باشد.این بیماری به صورت حفره  روی کلاهک باقی می ماند . معمولا فلاش های انتهایی برداشت بیشتر از فلاش یک به این بیماری مبتلا می شوند.

روش پیشگیری :

استفاده از دستگاه های هواساز و رطوبت ساز مناسب که قادر به کنترل شرایط در حد ایده آل باشد و تنظیم دمای کمپوست در مرحله میوه دهی در محدوده 15 الی 18 درجه سانتیگراد از راه های کنترل این بیماری است.

روشهای مبارزه و پیشگیری کاربردی :

یکی از روش های مهم بدین صورت است که خاک پاستوریزه را به صورت کامل با محلول فرمالین و نیز باکتری کش ها استریل نموده ، چرا که در این روش 70 الی 80 درصد باکتری های بیماری از بین می رود و آبیاری در حین رشد زایشی با محلول باکتری کش نیز می تواند به طور قابل توجهی بیماری را کنترل نماید . 

تحقیقات چند سال اخیر نشان داد نوعی باکتری به نام Pseudomonasfluorecense  می تواند روی عامل باکتری بیماری زا حالت پارازیت داشته باشد .

معمولا در آبیاری قارچ از آب ژاول به میزان 50-80 cc در 100 لیتر آب و نیز 15-20 گرم کلر در 100 لیتر آب جهت کنترل بیماری استفاده می شود . راه های انتشار این بیماری از طریق هوا ، آب  و همچنین خاک پوششی آلوده می باشد .

استفاده از آب ژاول و خانواده کلرین و کلر می تواند نقش اساسی در یشگیری بیماری داشته باشد .